Υπάρχει μια χώρα που τα γηρατειά και ο θάνατος δεν την έχουν ανακαλύψει κι ούτε το κλάμα και το γέλιο την έχουν αγγίξει. Την κρύβουν αδιάκοπα πυκνότατα δάση. ΄Ενας άνθρωπος έφτασε μέχρι εκεί κι επέστρεψε: Ο βάρδος Όσσιαν, που περιπλανιόταν σ' ένα άσπρο άτι, στην επιφάνεια των νερών, έζησε σ'αυτή τη χώρα τρεις εκατοντάδες χρόνια και γύρισε για να ξαναβρεί τους συντρόφους του. Τη στιγμή όμως που πάτησε το πόδι του στη γη, τα τριακόσια χρόνια τον πλάκωσαν, διπλώθηκε στα δύο και τα γένια του σύρθηκαν στο χώμα. Από τότε την είδαν αυτή τη χώρα και άλλοι πολλοί, σ' ένα σωρό διαφορετικά μέρη: άλλοι στα βάθη των λιμνών κι άκουγαν να' ρχεται από κάτω, θαμπά ο ήχος καμπάνας κι άλλοι στα βάθη του ορίζοντα, καθώς αγνάντευαν το πέλαγο απ' τα δυτικά βράχια. Είναι δεν είναι τρία χρόνια που ένας ψαράς νόμισε πως την είδε πάλι...
Παραμύθια και παραδόσεις της Ιρλανδίας
Συλλογή W. B. YEATS
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου