Ο μικρός πρίγκιπας

- Καλημέρα, είπε ο μικρός Πρίγκιπας
- Καλημέρα, είπε ο έμπορος
Πουλούσε κάτι τελειοποιημένα χάπια που σβήνουν τη δίψα. Όταν πάρεις ένα από αυτά, κάνεις μια βδομάδα για να ξαναδιψάσεις.
- Και γιατί τα πουλάς; Ρώτησε ο μικρός Πρίγκιπας.
- Είναι μεγάλη οικονομία χρόνου, είπε ο έμπορος. Οι ειδικοί τα έχουν λογαριάσει. Μπορεί να γλιτώσεις έτσι πενήντα τρία λεπτά την εβδομάδα.
- Και τι κάνεις αυτά τα πενήντα τρία λεπτά;
- Τα κάνεις ό,τι θέλεις...
«Εγώ, σκέφτηκε ο μικρός Πρίγκιπας, αν είχα στη διάθεσή μου πενήντα τρία λεπτά, θα πήγαινα σιγά-σιγά κοντά σε μια πηγή....»

Η ψυχή της πεταλούδας

"...Θυμήθηκα κάποιο πρωί, που είχα πετύχει σ' ένα πεύκο ένα κουκούλι πεταλούδας, τη στιγμή που έσκαζε το τσώφλι κι ετουμάζουνταν η μέσα ψυχή να προβάλλει. Περίμενα, περίμενα, αργούσε, κι εγώ βιαζόμουν, έσκυψα τότε απάνω της κι άρχισα να τη ζεσταίνω με την ανάσα μου. τη ζέσταινα ανυπόμονα, και το θάμα άρχισε να ξετυλίγεται μπροστά μου, με γοργό παρά φύση ρυθμό, το τσώφλι άνοιξε όλο, η πεταλούδα πρόβαλε. Μα ποτέ δεν θα ξεχάσω τη φρίκη μου: τα φτερά της έμεναν σγουρά, αξεδίπλωτα, όλο το κορμάκι της έτρεμε και μάχουνταν να τα ξετυλίξει, μα δε μπορούσε, μάχουμουν κι εγώ με την ανάσα μου να τη βοηθήσω. Του κάκου, είχε ανάγκη από υπομονετικό ωρίμασμα και ξετύλιγμα μέσα στον ήλιο, και τώρα πια ήταν αργά, η πνοή μου είχε ζορίσει την πεταλούδα να ξεπροβάλει πριν της ώρας, ζαρωμένη κι εφταμηνίτικη. Βγήκε αμέστωτη, κουνήθηκε απελπισμένη, και σε λίγο πέθανε στην απαλάμη μου.

Το πουπουλένιο κουφάρι αυτό της πεταλούδας θαρρώ πως είναι το μεγαλύτερο βάρος που έχω στη συνείδησή μου. Και να, σήμερα κατάλαβα βαθιά: είναι θανάσιμο αμάρτημα να βιάζεις τους αιώνιους νόμους, έχεις χρέος ν' ακολουθάς τον αθάνατο ρυθμό μ' εμπιστοσύνη."

Νίκος Καζαντζάκης

Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά

Το αίμα του Αδάμ

"... Ο άνθρωπος ονομάζει Αλήθεια μονάχα εκείνο που βεβαιώνει την παρουσία του και την απέραντη μοναξιά του. Κι έτσι αρκεί καμμιά φορά μόνο η βροχή, η ευλογημένη βροχή, για να ταράξει βαθιά την ψυχή του.

Όλοι εσείς, λοιπόν, απλώστε το χέρι σας, δεχτείτε το Άγγιγμα δίχως φόβο. Γονατισμένοι, αφεθείτε στον άνεμο, κάντε τρεις φορές το σταυρό σας.

Και για μιά μόνο στιγμή, χαθείτε μέσα στα ξέφρενα γεγονότα ενός φύλλου που πέφτει, μιας σκιάς που απλώθηκε πίσω από την πλάτη σας, ώς την άκρη του κόσμου."

Το αίμα του Αδάμ
Τομ Μπομπαντίλ